Biodiversiteit en de ideale bank

Veel spaarders zeggen van bank te veranderen als hun bank betrokken is bij de financiering van bedrijven die ernstige schade toebrengen aan mens en/of milieu.
Toch hebben de meeste mensen geen idee wat de bank(en) met hun spaargeld uitspookt. De spaarder weet gewoon weg niet waar deze informatie te vinden is.

Anders is het als het gaat om het vinden van de hoogste rente. Massaal lijken de banken zich hierbij te verdringen om de gunst van de spaarder. De concurrentie is hierbij veelal gericht op de cold hard cash (hoogste rente). Informatie genoeg dus!

Met steun van spaarders wil hoogsterente.nl een bijdrage leveren om de financiële sector te verduurzamen en het maatschappelijk verantwoord ondernemen (MVO) te bevorderen. Dit door de spaarder beter en vollediger te informeren, zodat de spaarder zich bewust is dat er meer te kiezen valt dan een spaarrekening met de hoogste rente.
Dit doen ze door de 'ethiek score' te vermelden, die gebaseerd is op gegevens van de Eerlijkebankwijzer, een initiatief van Oxfam Novib, Amnesty International, Dierenbescherming, Milieudefensie en FNV mondiaal. Een bank die ‘goed’ scoort op ethiek houdt rekening met de economische, sociale en ecologische effecten van hun investeringen, zowel voor de korte- als lange termijn.

Zo kiezen sommige banken ervoor om leningen te verstrekken aan bijvoorbeeld bedrijven die zich schuldig maken aan lozingen van schadelijke stoffen, ontbossing of bedreiging van biodiversiteit.

Kortom, omdat de banken niet alleen verschillen op het gebied van spaarrentes maar óók in werkwijze als het aankomt op het milieu, willen de spaarders hierover beter informeren. Zodat zoveel mogelijk spaargeld met meer oog voor mens en milieu wordt geïnvesteerd. Goed voor de spaarders, (de biodiversiteit) en een betere wereld!

Jongeren vinden duurzaam belangrijk

Slechts 1 op de 10 jongeren vindt ons land duurzaam genoeg, terwijl driekwart vindt dat er geen groen mag worden opgeofferd voor asfalt. Dat blijkt uit een representatief onderzoek van het Wereld Natuur Fonds (WNF) onder 1000 jongeren.

Wat ook opvalt, is dat 43% van de jongeren bereid is om als volwassene zelf veel bij te dragen aan een duurzame samenleving. Ze kiezen dan vooral voor het kopen van duurzaam geproduceerde artikelen (59 procent) en voor minder autorijden (55 procent). Slechts 9 procent is niet bereid later iets te doen. De verantwoordelijkheid voor een duurzame samenleving leggen jongeren vooral bij de overheid (72 procent), gevolgd door bedrijven (65 procent) en burgers (62 procent).

Duurzaamheid was nauwelijks een thema tijdens de afgelopen verkiezingen. De debatten stonden bijna geheel in het teken van de economische crisis. Maar jongeren tussen de 13-18 jaar blijken zich voor hun toekomst aanmerkelijk meer zorgen over natuur en milieu te maken dan over de gevolgen van de economische crisis.

Blotevoetenwandeling

Voor de liefhebbers van wandelen op blote voeten, organiseren coach en counsellor Katja Höhle-Dikken en André Donker van Natuurmonumenten op 26 juni 2010 in Drenthe een blotevoetenwandeling.

Katja Höhle-Dikken wandelt graag blootsvoets. Als fervent twitteraar deelde ze die voorliefde op twitter. Tot haar verbazing ontving ze vele positieve reacties. Een daarvan was van André Donker. Deze boswachter bij Natuurmonumenten bood spontaan aan haar te helpen bij het uitzetten van een blotevoetenwandeling in het NP Dwingelderveld in Drenthe

Op 26 juni 2010 vertrekt een groep wandelaars om 10.00 uur vanaf de weelderige tuin van Theehuys Anserdennen.

Wil je meewandelen op 26 juni 2010? Neem dan contact op met Katja Höhle-Dikken.

Gratis kraanwater is beter

Het VARA-consumentenprogramma Kassa! voert actie voor gratis kraanwater in restaurants en andere horecagelegenheden. Die verkopen vaak 'nee' bij een verzoek om een gratis glaasje kraanwater bij het eten. Liever slijten zij je een (dure) fles 'bron'water. Maar juist die flessen en het vervoer ervan zijn enorm belastend voor het milieu.

Eetgelegenheden kunnen meedoen met de Kassa-actie. Als zij in hun restaurant of eetcafé kraanwater serveren kunnen ze dat kenbaar maken met de raamsticker 'Wij serveren gratis kraanwater'. Als klant kun je een actiekaartje achterlaten bij het restaurant waar gratis kraanwater wordt geweigerd.

Papier

Een simpele manier om het milieu minder te belasten is het recyclen van papier. De productie van gerecycled papier kost 64 procent minder energie dan de productie van ‘nieuw’ papier. Als de helft van het papier in de wereld gerecycled wordt, besparen we 8,1 miljoen hectare bos: dat zijn zo’n 5,5 miljoen voetbalvelden.

Het beperken van 'papierconsumptie' kan onder andere door het opzeggen van de telefoongids. De meeste mensen zoeken adres- en telefoongegevens altijd op via internet.Volgens Kassa is de gids een papierverslindend medium, zeker omdat de gids bij ruim de helft van de ontvangers ongebruikt in de kast ligt te verstoffen.

Wie de telefoongids verspilling vindt en hem niet meer wil ontvangen, kan op de site van de telefoongids een opzegformulier voor de telefoongids invullen of een bon achterin de gids invullen en opsturen.

Nog meer ongewenst drukwerk, telefonische verkoop voorkomen? gebruik de opzeghulp van Genoeg.

Prinses Irene en BN'ers vierden 22 mei

HKH prinses Irene heeft zaterdag 22 mei iedereen opgeroepen bij te dragen aan het voortbestaan van het leven op aarde. Zij deed dat tijdens de officiële opening van de Wereldbiodiversiteitsdag in het bezoekerscentrum van het Zuid-Hollands Landschap in Rockanje.

Ter ere van deze dag gingen in het hele land bekende Nederlanders samen met kinderen op zoek naar de schoonheid van de verscheidenheid van de micro-organismen, planten- en diersoorten die samen de natuur vormen.

Prinses Irene, acteur Joris Putman en presentator Jurre Bosman deden dit in de duinen van Oostvoorne. Maar ook kinderboekenschrijvers Vivian den Hollander, Marcel van Driel en Rian Visser, meidenband Kus, soapsterren Gigi Ravelli, Sarah Chronis, Mark van Eeuwen en Koert-Jan de Bruijn deden mee aan een speurtocht in de natuur.

Actrice Gigi Ravelli probeert zoveel mogelijk bij te dragen door kleine, dagelijkse dingen. ,,Mijn boodschappentas hergebruiken bijvoorbeeld. Ik rij in een zuinige auto die beperkt is in zijn uitstoot en ik gooi nooit iets op straat.’’ Het zijn, vindt zij, ,,kleine dingen die hopelijk wat uitmaken als iedereen het doet.’’

,,Ik pak steeds vaker de fiets en wandel met mijn dochter door de natuur om een bewustzijn te creëren’’, vertelde Koert-Jan de Bruijn. ,,De duizelingwekkende variatie in leven is de voorwaarde om leven in leven te houden’’, voegde hij daar aan toe.

,,We zijn onderdeel van de diversiteit van het leven op aarde en net als iedere levensvorm, hebben ook wij een speciale plek daarin’’, zei prinses Irene. ,,Wat is er mooier dan dat ieder van ons kan bijdragen aan de toekomst van het voortbestaan van het leven op aarde? Als al dat leven op aarde een stem zou hebben, dan zou het ons uitnodigen ons hart te openen en samen verder te gaan. Laten we daar vanmiddag in ieder geval mee beginnen!’’

De Coalitie Biodiversiteit 2010 zal dit jaar nog meer activiteiten organiseren. U kunt de website raadplegen om op de hoogte te blijven. Ook aan de slag met biodiversiteit? Kijk op 2010.biodiversiteit.nl/aan_de_slag/

Een doel om voor te leven -- door Tijn Touber

Toen de Club van Rome in 1972 haar beruchte rapport Grenzen aan de groei uitbracht, ging dat vergezeld van een deadline. Wanneer we onze levensstijl niet zouden veranderen, zouden we binnen honderd jaar afstevenen op een ernstige crisis. Tegen die tijd zouden bevolkingsgroei, gebrek aan voedsel, vervuiling en uitputting van natuurlijke bronnen de aarde grotendeels onleefbaar hebben gemaakt.

Eén van de leden van de Club van Rome, Ervin Laszlo, heeft met lede ogen moeten aanzien dat we toen niet hebben geluisterd en vertelt tegenwoordig nog steeds hetzelfde verhaal – met één belangrijk verschil: de deadline is een stuk dichterbij gekomen. In plaats van honderd jaar – nog een comfortabele marge, omdat mensen ervan uitgingen dat de crisis hén niet zou treffen – hebben we nu, volgens Laszlo, nog hoogstens tien jaar om het tij te keren.

Waarom hebben we toen niet geluisterd? Waarom hebben we toen niet voldoende maatregelen genomen? Wat heeft ons ervan weerhouden gezamenlijk het gevaar af te wenden? Het antwoord is: ‘we waren te druk bezig met elkaar te bestrijden’. We waren te druk met ruzies over macht, religie en geld. We hadden het te druk met onszelf om te luisteren naar moeder Aarde.

Jaren geleden verkeerde Engeland in een soortgelijke situatie. Terwijl het volk klaagde over te dure huizen, schoenen en auto’s rolden parlementsleden over elkaar heen – althans, degenen die niet waren geroyeerd vanwege buitenechtelijke seks. Een columnist van The Times zag maar één oplossing voor de malaise: oorlog voeren. Tijdens oorlogen staan de neuzen immers weer dezelfde kant op en slaan ze de handen ineen. De columnist raadde aan om Zweden binnen te vallen; vredelievende lui tenslotte, die niet zo hard zouden terugslaan...

In navolging van mijn Britse collega zou ik ook een oorlog willen aanbevelen: een oorlog tegen de vernietiging van ons milieu. In deze oorlog zullen we, voor het eerst, niet tégen elkaar vechten, maar mét elkaar. We zullen een gezamenlijk doel hebben om voor te leven, in plaats van een reden om te sterven.

Al vaker heeft de mensheid laten zien tot grootse daden in staat te zijn wanneer de rijen worden gesloten. Met een duidelijk doel en deadline zullen we in staat zijn tot wonderen. Toen president John F. Kennedy in 1961 meedeelde dat hij binnen tien jaar een man op de maan wilde hebben, is dat gelukt dankzij een collectieve inspanning. Miljarden werden vrijgemaakt, wetten werden aangenomen en een gigantisch team ging aan de slag om Neil Armstrong op 21 juli 1969 op de maan te zetten.

Maar vóórdat we met zijn allen ten strijde trekken om de planeet te redden, is er een andere strijd die moet worden gewonnen: de oorlog van binnen. Laszlo zegt het zo: ‘Wanneer mensen hun bewustzijn niet veranderen, zal geen enkele maatregel werken.’ Ieder van ons wordt uitgedaagd om – binnen tien jaar – het innerlijke gevecht tussen haat en liefde in het voordeel van de liefde te beslechten.

Win die oorlog! Win hem voor jezelf en voor ons allemaal.